تولید و تاریخ انتقال نشا به زمین زراعی



تولید نشا


نشاکاری امروزه به عنوان متدی موثر در پرورش و تکثیر گیاهان به ویژه سبزیجات به شمار می رود که روز به روز در حالت گسترش و رواج است. طی تحقیقاتی که بر روی گیاهان پرورش یافته به وسیله ی نشا و گیاهان پرورش یافته به سبک معمول قدیمی شده است نشان می دهد که گیاهانی که به وسیله ی یک نشای مرغوب و با کیفیت که تحت شرایط محیطی مناسب رشد یافته اند، پرورش داده شده اند گیاهانی مقاوم تر و مطلوب تر و با کیفیت تر می باشد.  از بن مایه های اصلی و تجهیزات مورد نیاز پرورش به این سبک سینی نشا می باشد. سینی نشا در ابعاد و اندازه های مختلف و در اشکال متنوع که هر یک متناسب با نشا گیاهان خاص می باشد تولید و به بازار عرضه می گردند. جنس عمده این سینی های نشا از پلی استرن بوده و قابلیت چندین بار استفاده را برای تولید نشاهایی مرغوب فراهم می آورد. این استفاده مکرر تا زمانی است که سینی فرسوده گردد و از آنجایی که این سینی ها را به صورت با کیفیت و مرغوب تولید می گردند طول عمر بالایی داشته و به دفعات مکرر می توان از سینی نشا استفاده نمود.

 

 

مزیت های تولید نشایی


از مهمترین مزیت های کاشت به روش نشایی برداشت محصول زودتر از موعد مقرر است که موجب در دست گرفتن بازار نوبرانه می گردد. پرورش دهندگان نشا خوب می دانند که با استفاده از این تکنیک می توان بازارهای اول فصل را در دست گرفت و زمان لازم جهت تولید محصول را کاهش داد تا بتوان کشت دوم و سوم را در فصل انجام داد. با پرورش نشایی در محیط های گلخانه ای می توان آنها را در مقابل حشرات و عوامل بیماری زا دور نگه داشت. با تولید نشا می توان ملاک هایی که برای نزدیک به واقعیت را بر روی محصول اعمال کنند.
نشا در کاهش هزینه ها نیز موثر است به طوری که اگر هزینه ی دانه زیاد باشد استفاده از نشا موجب صرفه جویی در هزینه های می گردد. و همین طور استفاده از نیروی انسانی را به حداقل می رساند.
جهت تولیدات همراه با موفقیت نشا نیازمند انجام کنترل هایی نظیر ابزارهای پرورشی ضدعفونی شده، کنترل دما و نور، مدیریت و جلوگیری از بروز آفات می باشد.

 

 

تاریخ انتقال نشا


انتقال نشا بر سطح زمین نیازمند آگاهی از طول رشد بذر و سن و تاریخ انتقال آن دارد. سن نشا و زمان انتقال آن بر روی زمین زراعی در عملکرد کیفی و کمی محصول تاثیر مستقیمی دارد که طی آزمایشات متعدد به این مسئله دست یافتند. برخی از این آزمایشات که بر روی چغندر صورت گرفت نشان می داد که تاخیر در تاریخ انتقال نشا موجب کاهش 16 درصدی عملکرد ریشه، 17 درصدی عملکرد قند و افزایش 10 درصدی سدیم در چغندر قند شد. علاوه بر اینها فاکتورهایی که در بررسی میزان کیفیت چغندر قند دخیل بود با کاهش روبرو شد. تاخیر در تاریخ کشت در کشت مستقیم چغندر قند سبب کاهش قابل‌ملاحظه عملکرد ریشه و قند شد.